Welcome To My World

مروری بر تاریخی ترین بازی

 پرسپولیس - استقلال (تاج)

آن 6 تاي ابدي

در آستانة يك ملاقات ديگر دوباره كري ها زنده مي شوند. طرفدارها داغ مي كنند و ياد عشق شان مي افتند. يادآوري همة لحظات خاطراتي و تأكيد بر همة پيروزي ها و گل هاي غرورآميز. هميشه هم استدلال ها و همة زمينه ها گواهي مي دهند كه تيمي كه تو دوست داري بهتر و برتر است. تيمي كه تو دوست داري در همة تاريخ قوي تر بوده و گل هاي بيشتري زده و موفق تر ظاهر شده. همة بازي ها و همة صحنه هاي به يادآوردني مي گويند كه تيم تو سرور و سالار بوده است.
اما در بين تمام اين بازي ها يكي هست كه بالاتر از همه مي ايستد. يك نتيجة عجيب و پاك نشدني كه باعث مي شود پرسپوليسي ها براي هميشه خود را از استقلالي ها بالاتر ببينند. ماجرا، ماجراي همان 6گل تكرارناپذير است كه انگار حك شده تا كري ها داغ تر باشد و اين ديدار از هيجان لبريزتر. به استقبال بازي قرمز و آبي، به سراغ آن ديدار رفته ايم

كُري هاي قبل بازي، حسابي داغ بوده مثل همين حالا! رايكوف (مربي تاج) مي گفته تيمش بازي را مي برد و آلن راجرز (مربي پرسپوليس) در يادداشتي براي كيهان ورزشي تك  تك بازيكنان دو تيم را مقايسه كرده بود. ابراهيم آشتياني بك راست پرسپوليس مي گويد: در آن مطلب، راجرز، هر 22 نفر را مقايسه كرده بود. مثلا من با پورحيدري، پروين و جباري، كلاني و مظلومي. او در پايان به اين نتيجه رسيده بود كه ما مي بريم. تقريبا نيمي از ياران تيم ملي عضو دو تيم، حاضر در ميدان بودند. از آبي ها حجازي، جباري، مظلومي، رشيد، عبداللهي و روشن و از پرسپوليس هم همايون بهزادي، كلاني،  آشتياني، پروين و ديگران.
سكوهاي آزادي از تماشاگر نيمه پر بود. تماشاگران شاهد تاريخي ترين بازي دو تيم شدند؛ به ازاي هر استقلالي، پنج پرسپوليسي در ورزشگاه بود. آن زمان تماشاگران ما خيلي بيشتر بودند. اين جمله را آشتياني مي گويد و ياران استقلال هم تأييدش مي كنند: خب چون تاج، تيم دربار بود، آن زمان، هواداران كمتري داشت. نسبتي كه حالا به مقدار زياد به هم خورده.

هنوز هم پس از سال  ها انگشت اتهام به سوي اوست خائن، نفوذي، بي تعصب. اين ها همه وصله هايي است كه آن 90 دقيقة شوم تا ابد برايش به جاي گذاشته. متهم رديف اول، جواد الله وردي، جوان 23 ساله كه در عصر 6/6/52، عامل اصلي باخت تحقيرآميز لقب گرفت. همه گفتن كه من به مهاجمين پرسپوليس راه دادم كه گل بزنند. اما مگر مي شود؟ شش گل؟ آن هم در تيم رايكوف؟ او مربي بزرگي بود اگر كسي كوچك ترين كم كاري انجام مي داد، بلافاصله از زمين خارجش مي كرد. چطور متوجه نشد، من شش بار به عمد توپ را دادم به ياران پرسپوليس؟ گل اول، توپ از دست رشيدي در رفت. ايرج سليماني از فاصلة پشت هجده قدم، گل زد يا بهزادي روي گل سوم استوپ سينه كرد و شوت 30 متري زد. آن وقت چطور من مقصر بودم؟ الله وردي اين گونه در برابر اتهام هايي كه سال ها قبل به او وارد شده از خود دفاع مي كند.
همة جنگ ها 24 ساعت پس از پايان بازي شروع شد. پس از باخت غيرقابل باور، همة ياران تيم به محل تمرين تيم احضار شدند. جلسه اي در كافي شاپ استاديوم ديهيم نظام آباد (زمين اختصاصي تاج) برگزار شد. جلسة محاكمه مغضوبين!
شما ماية ننگ باشگاه هستيد. تيم را تعطيل مي كنم و عكس شما را هم مي زنم روي سردر باشگاه، زير آن هم مي نويسم اين بي غيرت ها باعث تعطيلي تيم شدند. تيمسار خسرواني صاحب باشگاه كه تازه پس از پايان بازي در جريان اين شكست دردناك قرار گرفته بود، آتشين از طعنه هاي بزرگان دربار به عاملين اين ننگ مي  تاخت. او به ما گفت ماية ننگ هستيم. من بچة ناصر خسرو هستم. آمده بودم ورزش كنم كه سري ميان بزرگان داشته باشم، سن من 23 سال بود و حسابي جوان بودم. اصلا توي كت ام نمي رفت كه اين گونه توهين بشنوم. بزرگترها لام تا كام حرف نمي زدند، ولي من نتوانستم طاقت بياورم. برگشتم و رو به تيمسار جوابش را دادم. گفتم رضايتنامه ام را بدهيد. از آن روز بود كه همة تقصيرها افتاد گردن من! اين روايت جواد الله وردي از ماجراهاي بعد از پايان بازي است.
او آن روز با خسرواني درگير شد، اتفاقي كه جنجال وقت مطبوعات ايران شد. سرانجام جوان ياغي به پرسپوليس رفت كه تبديل به متهم ابدي شود. تا بگويند او به عمد فضا را در اختيار مهاجمان سرخ قرار مي داده تا گل بزنند. چون او پيش از بازي با عبده (صاحب باشگاه پرسپوليس) به توافق رسيده بوده است؛ چند نفر از بزرگترهاي تيم طوماري را عليه من امضا كردند كه اگر من به استقلال برگردم، ديگر بازي نمي كنند. آن ها همه چيز را گردن من انداختند. انگار من مقصر شش گل بودم و باخت، هيچ ارتباطي به شب زنده داري اين عزيزان قبل از بازي نداشت!

باور شش گل حتي براي خود ما هم سخت بود. ما هر چه توپ مي زديم وارد گل آن ها مي شد. آن ها از درون پكيده بودند و مدام با هم درگير مي شدند. آن ها پس از گل سوم، در زمين راه مي رفتند و با هم دعوا و مرافعه مي كردند. ابراهيم آشتياني بازي شهريور 52 را اين گونه توصيف مي كند و ادامه مي دهد؛ در پايان بازي آن ها روي زمين افتاده بودند و زار مي زدند. بچه هاي ما آن ها را به رختكن بردند. ما همه با هم دوست بوديم. من علي جباري را به رختكن بردم خود ما هم از اين برد خوشحال نبوديم، چون غرور دوستانمان بدجوري شكست. آن ها همه، ياران ملي و هم تيمي ما بودند ، اما با اين وجود هر چه هم كه يك پرسپوليسي سعي كند اتفاقات بازي را به گونه اي جلوه دهد كه انگار اين تراژدي براي آن ها همراه با شادي نبوده، باز هم پس از سال ها اين جملات پذيرفتني نيست. آن ها به بزرگ ترين برد تاريخشان رسيدند؛ منصور رشيدي كه آن روز، روز خوبي نداشت، بقية استقلالي ها هم خوب نبودند، نمي شد گفت كدامشان بدتر از بقيه بود، ولي اوضاع به گونه اي بود كه ما هر توپي را مي زديم، وارد گل آن ها مي شد. تاجي ها هم فقط به هم فحاشي مي كردند. چهار پنج نفر از بزرگان آن تيم، حسابي از خجالت هم درآمدند.

اردوي پيش از بازي استقلال براي دربي از 12 ظهر روز جمعه شروع شد. آن ها شب پيش از بازي را در خانه هايشان بودند. البته به قول الله وردي چند نفر از تيم 11 نفره، فقط! ظهر كه شد همه به ورزشگاه ديهيم رفتند. بعد از ناهار نوبت استراحت در سالن بسكتبال رسيد و بعد همه رفتند ورزشگاه. چند نفري از نفرات اصلي، توان بازي نداشتند و يكي از ستاره ها قهر كرده بود. ستاره اي به نام ناصر حجازي! قهري كه روي سرنوشت بازي هم بي تأثير نبود. منصور رشيدي جاي حجازي را در دروازه گرفت. اين دو، مدت ها با يكديگر بر سر پيراهن شماره يك تيم ملي دعوا داشتند و آن روز رايكوف، رشيدي را جانشين حجازي كرد. دروازه باني كه يك تنه چهار گل خورد!
شب قبل از بازي، من و مسؤولان تيم جر و بحث كرديم و من از تركيب تيم خارج شدم. رشيدي به جاي من بازي كرد، او آماده نبود. خوب تمرين نكرده بود و البته شب قبل از بازي هم استراحت كافي نداشت. چون فكر نمي كرد كه بازي كند، براي همين گل هاي زيادي خورد. البته يكي از دفاع هاي ما هم كه به پرسپوليسي ها راه مي داد. حجازي خيلي تمايل ندارد از خاطرات آن بازي معروف بگويد. اصرار دارد بگويد نكات ريز را فراموش كرده، اما كاملا پيداست همه چيز را با جزئيات به ياد مي آورد و نمي خواهد آن ها را بازگو كند. من تنها 10 دقيقه به زمين آمدم آن هم به اصرار مسؤولان تيم. داشتم از ورزشگاه خارج مي شدم كه گفتند بايد به زمين بروم. من تقصيري در آن باخت نداشتم. حجازي مقصر اصلي باخت را بي آن كه نامي به زبان بياورد، الله وردي مي داند.

حجازي گفت: با رايكوف دعوا كردم؟ يكي از ياران نيمكت نشين آن روز استقلال هم از تراژدي شكست، حرف  هايي دارد كه تنها چند كلامي از آن ها را بدين شرط كه نامي از او برده نشود برايمان مي گويد:  حجازي سر 50 هزار تومان پول با تيمسار دعوا راه انداخت. آن ها هم جريمه اش كردند و روي نيمكت نشاندنش. او خودش يكي از مقصرين اصلي بود كه با قهرش تيم را به هم ريخت. چرا؟ اين سؤالي بود كه راوي برايش دليل قانع كننده اي دارد: رايكوف عادت داشت از يك هفته قبل، تيم را با ارنج اصلي بازي تمرين مي داد. رشيدي هم چون در تركيب نبود، انگيزه نداشت. شب قبل بازي هم انگار تا صبح نخوابيده بود و درون دروازه، گل هاي بدي خورد. گل ايرج سليماني يا گل كلاني روي اشتباه هاي فاحش منصور به ثمر رسيد. توپ هايي كه اگر او در روز اوجش بود، با پا آن ها را برمي گرداند زماني هم كه حجازي رفت تو زمين، گرم نبود. او دو گل از پشت هجده قدم خورد. گل    هايي كه كمتر پيش مي آمد بخورد.
بين دو نيمه، اوضاع در رختكن استقلال حسابي خراب بود؛ رايكوف به بچه ها فحش مي داد و داد و فرياد مي كرد او هم حق داشت، چون ما هيچ شباهتي به تيم هميشگي نداشتيم. البته تيمي كه شب قبل از بازي پنج يار اصلي اش تا صبح به خوشگذراني رفته بودند، نمي توانست بهتر از اين هم بازي كند. و اما اتفاقات پس از پايان مسابقه و ماجراي الله وردي؛ تيمسار به الله وردي گير داد او هم حاضر جوابي كرد، خسرواني هم جلوي جمع، يقه اش را گرفت و انداختش از باشگاه بيرون.

آن مسابقه، پخش تلويزيوني نشد، چون همزمان بود با مسابقات جام جهاني كشتي كه همة بزرگان به تماشايش رفته بودند. هيچ كس تصاوير آن بازي را نديد، جز آن ها كه در ورزشگاه بودند. پس حقايق را بايد آن گونه باور كرد كه آن ها نقل مي كنند البته هر كدام به يك شكل. شايد 50 سال بعد، ديگر كسي از آن ها كه آن بازي را ديده اند، نباشند، ولي احتمالا آن موقع هم طرفداران سرخ وقتي كم مي آورند، فرياد خواهند زد تو كه شش تايي مي  خوري...!!!

مرور تمام اتفاقات ريز و درشت تاريخي ترين دربي تهران در روزنامه هاي 33 سال پيش

پرسپوليس دوپينگ كرده بود!

بازي ساعت شش عصر با سوت نيكلاي پريچينا رومانيايي آغاز شد. كمتر كسي بابت سكوهاي خالي استاديوم آزادي شگفت زده شده بود. تنها پنجاه هزار تماشاگر براي تماشاي تاريخي ترين دربي تهران به استاديوم آزادي آمده بودند. توجيه ماجرا هم ساده بود. مسابقات جهاني كشتي آزاد در تهران به روزهاي داغ خود رسيده بود و تماشاگران تماشاي كشتي منصور برزگر در فينال را به دربي ترجيح داده بودند. البته سالن مسابقات كشتي فقط پنج هزار نفر ظرفيت داشت و باقي پاي تلويزيون هاي سياه و سفيدشان براي قهرماني برزگر هوار مي كشيدند.
آن دربي هم شباهت زيادي به مسابقات گذشتة دو تيم داشت. نيم ساعت ابتدايي، كاملا كسل كننده تمام شد تا بالاخره كلاني يخ بازي را شكست. در دقيقه،۳۱ مدافعان استقلال در گوشة زمين روي حاج رحيمي پور خطا كردند. ضربه را علي پروين زد و جواد الله وردي، آن را با سر برگرداند تا توپ به ابراهيم آشتياني برسد و او يك پاس رو به جلوي بي هدف را بفرستد. مدافعان هم وقتي ديدند خطري دروازه را تهديد نمي كند، توپ را ول كردند تا منصور رشيدي آن را بگيرد. اما رشيدي، بزرگ ترين اشتباه دوران فوتبال اش را انجام داد. توپ يك بار به زمين خورد و وقتي رشيدي براي گرفتن آن به هوا پريد، اشتباه محاسباتي داشت و توپ از دستانش خارج شد. حسينعلي كلاني، تنها كسي بود كه احتمال اين اشتباه را داده بود و براي همين، پرسپوليس با ضربة آرام او به گل رسيد. هفته نامة دنياي ورزش روز پس از مسابقه نوشت: اين حادثه كمر تاج را شكست.
ايرج سليماني، هافبك پرسپوليس هم با يك استارت 25 متري از مركز و عبور از مدافعان و شوت صاعقه وارش كه از ميان چهار استقلالي عبور كرد، گل دوم پرسپوليس را تنها دو دقيقه مانده به پايان وقت اول ثبت كرد. پس از اين گل، تماشاگران خوش بين پرسپوليس در وقت استراحت مسابقه در رؤياي تكرار پيروزي چهار گلة سه سال پيش تيمشان غرق شده بودند، اما مسلما كسي در آن زمان به شش گل فكر نمي كرد.

گل هايي كه ديده نشد!
منصور رشيدي يك تنه استقلال را به زمين زد. اگر بدانيد او در وقت دوم مسابقه، وقتي همايون بهزادي روي پاس عرضي حاج رحيمي پور با شليك سرضرب خود دروازه را باز كرد، رشيدي حتي از جايش تكان هم نخورد. كيهان ورزشي در گزارش بازي خود نوشت: رشيدي وقتي به خود آمد كه توپ در تلة خانه هاي تور اسير شده بود. پس از اين اتفاق كه در دقيقة 50 افتاد، تماشاگران پرسپوليس باز هم به رشيدي اميد داشتند و اين اميد فقط هفت دقيقه طول كشيد. ايرج سليماني با بغل پا توپ را به سمت دروازه فرستاد و دروازه بان استقلال فقط سر جايش ايستاد تا گل چهارم، تماشاگران پرسپوليس را به رؤياي خودشان برساند. تماشاگران هم كه از دست رشيدي به ستوه آمده بودند، به قدري عليه او شعار دادند تا رايكوف، ناصر حجازي را به جاي او به زمين بياورد. البته رايكوف، روشن را هم كه يك هفته پيش از دربي براي امتحانات دانشگاه به بوشهر رفته بود و حتي يك جلسه هم همراه تيم، تمرين نكرده بود، بيرون كشيد. اتفاقي كه بر سر غلامحسين مظلومي هم آمد.
شايد اگر بهرام مودت دروازه بان پرسپوليس هفت دقيقه مانده در نبرد با مژدهي، عادل خاني و نراقي موفق نمي شد، هيچ وقت مسابقه اين قدر ابعاد نوستالژيك به خود نمي گرفت. اما مودت در نبرد يك به سه، توپ را از آن ها گرفت تا آخرين ذرات انرژي بازيكنان استقلال به هدر برود.
ناصر حجازي در نيم ساعتي كه توي زمين بود، دو مرتبه دروازه اش را نجات داد، اما دو دقيقه مانده به پايان مسابقه، او هم يك اشتباه بزرگ داشت و ارسال بلند كلاني را نتوانست مهار كند . در نتيجه، بهزادي بلافاصله پس از سر خوردن توپ از دستان دروازه بان، گل پنجم را زد. چند ثانيه پس از آن، بهزادي در شلوغي محوطه جريمه كه بازيكنان دو تيم به جاي ضربه زدن به توپ، با لگد به ساق هم مي زدند، يك ضربة بغل پا را به گل ششم تيم بدل كرد. دنياي ورزش در وصف اين دو گل نوشت: شايد نيمي از تماشاگران دو گل آخر پرسپوليس را نديده باشند. آن ها زودتر از استاديوم خارج شده بودند كه به اتوبوس ها برسند.

بدشانسي استقلالي ها
تلويزيون ملي ايران هيچ گروهي را براي فيلم برداري از آن مسابقه به استاديوم آزادي نفرستاده بود. فقط اكيپ سيار تلويزيون ملي براي پخش مستقيم مسابقات كشتي به سالن كشتي فرستاده شده بود و براي همين، هيچ وقت مردم تصويري از اين مسابقه نديده اند. تنها خاطرة مردم از اين مسابقه، بر مي گردد به شگفت زدگي گزارشگر كشتي كه در بين گزارش خود، پيروزي شش بر صفر پرسپوليس را به مردم خبر داد. اين خبر، كاري كرد تا تماشاگران پرسپوليس قيد تماشاي مستقيم كشتي را بزنند و به جاي آن براي جشن به خيابان بريزند. كيهان ورزشي روز پس از مسابقه نوشت كه ميدان فردوسي، محل اصلي زد و خورد بين تماشاگران دو تيم بوده.
در آن سر شهر در ورزشگاه آزادي هم ماجرا دست كمي از ميدان فردوسي نداشت. بازيكنان استقلال به هر چيزي اعتراض داشتند. آن ها هم به قضاوت نيكلاي پريچينا معترض بودند و هم بازيكنان پرسپوليس را به دوپينگ متهم كردند. ديده بان، دبير فدراسيون فوتبال هم كه در استاديوم حاضر بود، از مديران تاج خواست نامة اعتراض شان را به دفتر كار او بياورند. البته او تعرفة پنج هزار توماني آزمايشگاه دوپينگ را هم به آن ها گوشزد كرد تا آن ها قيد ماجرا را بزنند. اما در سوي ديگر، مديران پرسپوليس، چهل هزار تومان را بين بازيكنان قسمت كردند كه به هر يك از بازيكنان دوهزار تومان رسيد. البته بهزادي، سليماني و حاج رحيمي پور پاداش بيشتري گرفتند. هت تريك  بهزادي، دو گلي كه سليماني زده بود و بازي عجيب حاج رحيمي پور، سهم آن ها را از پاداش، بيشتر كرده بود. حاج رحيمي پور به قدري در آن مسابقه خوب بود كه در گزارش دنياي ورزش، او را به مارمولكي تشبيه كردند كه به هر سوراخي مي خزيد. البته تاج، شانس آورده بود كه صفر ايرانپاك در بازي ده روز پيش ايران - استراليا مصدوم شد و به اين بازي نرسيد.
البته بدشانسي بازيكنان با پايان اين مسابــقــه هــم تــمـام نــشــد. غلامحسين مظلومي دو روز پس از بازي در جادة قم با ماشيني كه قرض گرفته بود تصادف كرد و مجبور شد هزار تومان به دوستش خسارت بدهد و پدر ناصر حجازي هم در بيمارستان بستري شد. هر چند كه پيشنهاد بازي در يك فيلمفارسي را هم به او دادند، ولي او قبول نكرد.
پس از آن مسابقه، تا مدت ها رايكوف سرمربي استقلال و آلن راجرز سرمربي پرسپوليس به قضاوت داور رومانيايي اعتراض داشتند و حتي كار به جايي رسيد كه فدراسيون براي چند سال در قضاوت دربي از داوران ايراني استفاده كرد تا سر و صداها بخوابد.

امیدوارم مثل همیشه آتیش باعث بخار شدن آب بشه...

وضعیت ظاهری

1. رنگ مو: قهوه ای روشن                                               2. رنگ چشمها: آبی

3. رنگ پوست: سفید                                                  4. وضعیت بدنی: خوش اندام 

5. وضعیت ظاهری: بسیار زیبا                                       6. قد: cm182

7. نوع پوشش: ساده و در عین حال بسیار شیک ( به مارک اهمیت فراوان میدهد ), در مواقع شرکت در جشنواره ها و مکانهای رسمی از کت و شلوار استفاده می کند و در مواقع عادی, از لباسهای ساده و معمولی و خیلی شیک.

منبع:وبلاگ دوست عزیزم مهتاب